کد خبر: ۴۱۵۲۷۰۹

تاریخ: ۱۴ تير ۱۴۰۲ - ۰۹:۱۴

آیت‌الله عابدینی تبیین کرد؛

چه کسانی از دین خدا مأیوس می‌شوند

نماینده ولی‌فقیه در استان قزوین با اشاره به خطبه معروف در ولایت امیرالمؤمنین علی(ع) گفت: خداوند می‌فرماید کافرانی که از دین مأیوس می‌شوند مکذبینی هستند که همواره سد راه مؤمنان بودند و علیه دین از هیچ دسیسه‌ای فروگذار نکردند.

به گزارش ایکنا از قزوین، آیت‌الله عبدالکریم عابدینی، نماینده ولی‌فقیه در استان قزوین، در جلسه تفسیر قرآن کریم و در شرح آیه یازدهم سوره مبارکه مزمل، گفت: خداوند می‌فرماید «وَذَرْنِی وَالْمُکذِّبِینَ أُولِی النَّعْمَةِ وَمَهِّلْهُمْ قَلِیلًا» و مرا با تکذیب‌کنندگان توانگر واگذار و اندکی مهلتشان ده.

وی ادامه داد: در سوره مزمل نمایی از آغاز شکل‌گیری قرآن و اسلام و سیل مبارزات رسول اکرم(ص)، جنگ‌ها، مرارت‌ها و تکذیب‌ها به صورت خلاصه بیان شده است. تا جایی‌که به آیه ۱۱ رسیده و خداوند خطاب به رسولش بیان می‌کند که تکذیب‌کنندگان را رها کن و به بی‌ادبی دشمنان واکنشی نشان نده و برخی را به من واگذار کن تا سخت مجازاتشان کنم.

نماینده ولی‌فقیه در استان قزوین اظهار کرد: بنگریم که خداوند با دوستداران و یاران حضرت چه کرد و در مقابل برای دشمنان و تکذیب‌کنندگان ایشان چه سرنوشتی رقم زد؟ «نَعمت» خوشی‌های دنیایی است که بیشتر جنبه مادی دارد اما «نِعمت» امری فراتر است و آن‌ چیزی است که ولایت را در دل آن باید جستجو کرد.

وی گفت: علامه‌ طباطبایی معتقد است زمانی‌که نعمت به‌صورت مطلق بیان می‌شود، نعمت کامل یعنی ولایت را در نظر دارد در غیر این صورت آیه باید نعمتی را که مدنظر دارد توضیح دهد. از نظر علامه در سوره حمد که می‌خوانیم «صِرَاطَ الَّذِینَ أَنْعَمْتَ عَلَیهِمْ»، نعمت ولایت امیرالمؤمنین و اولاد او مد نظر است چون آیه توضیحی در مورد نوع نعمت ارائه نکرده است و همه ولایت‌ها به ولایت خدا ختم می‌شود.

آیات قرآن درگاه ولایت‌الله هستند

آیت‌الله عابدینی افزود: تنها خدا ولی است و پیامبر اکرم(ص) و ائمه معصومین(ع) همگی مجریان ولایت خداوند در زمین و بین مردم هستند و آیات قرآن هم درگاه ولایت‌الله است. در آیه ۱۹۶ سوره مبارکه اعراف خداوند می‌فرماید «إِنَّ وَلِیی اللَّهُ الَّذِی نَزَّلَ الْکتَابَ وَهُوَ یتَوَلَّی الصَّالِحِینَ» یقیناً سرپرست و یار من خدایی است که قرآن را نازل کرده و او همواره شایستگان را سرپرستی و یاری می‌کند.

وی خاطرنشان کرد: خدا ولایت خود را گسترده و هر کسی که لیافت داشته باشد می‌تواند در دایره این ولایت جای بگیرد. خدا دنیا را به همه حتی کافر و فاسد و فاسق می‌دهد اما زمانی‌که به نعمت ولایت می‌رسد بندگان شایسته‌اش را جدا می‌کند.

این مفسر قرآن ادامه داد: مشابه همین معنا در آیه ۶۹ سوره مبارکه نساء آمده است «و آنان که اطاعت خدا و رسول کنند البته با کسانی که خدا به آن‌ها لطف فرموده یعنی با پیغمبران و صدّیقان و شهیدان و نیکوکاران محشور خواهند شد، و اینان نیکو رفیقانی هستند». اطاعت‌کنندگان از خدا جماعتی هستند که تحت ولایت خدا قرار گرفته و در مقابل آن‌ها مطیعان طاغوت قرار دارند، این‌ها هستند که عالم را آباد می‌کنند و به مساجد و دین و ایمان جلوه داده و در هدایت مردم هم نقش دارند.

وی با اشاره به خطبه معروف در ولایت امیرالمؤمنین علی(ع) گفت: «مَنْ کنْتُ مَوْلَاهُ فَهَذَا عَلِی مَوْلَاهُ اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالاهُ وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ» هر که من مولا و فرمانروای اویم علی مولای او است، خدایا دوست بدار آن کس که او را دوست دارد و دشمن دار آن کس که او را دشمن دارد. خداوند فرمود کافرانی که از دین مأیوس می‌شوند مکذبینی هستند که همواره سد راه مؤمنان بودند و با جنگ احزاب و احد به میدان آمدند و علیه دین از هیچ دسیسه‌ای فروگذار نکردند. نعمت اینجا همان نعمت ولایت و دین مبین اسلام همچون پیکره‌ای است که قلب ولایت در سینه آن می‌تپد.

در قیامت از نعمت‌ها سؤال می‌شود

آیت‌الله عابدینی ادامه داد: اگر نعمت ولایت را از دین برداریم همچون پیکر سالمی است که قلبی ندارد و سایر اعضایش هم کارکرد خود را نخواهند داشت و بی‌مصرف و فاسد می‌شوند. اگر کسی ولایت نداشته باشد اهل ایمان به شمار نمی‌رود. در قیامت از نعمت‌ها سؤال می‌شود که یکی از مهم‌ترین آن‌ها نعمت ولایت است.

وی اظهار کرد: در آیه ۸ سوره تکاثر می‌خوانیم «ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ یوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِیمِ» آن‌گاه در آن روز از نعمت‌ها شما را باز می‌پرسند. امام صادق(ع) فرمودند: نعیم خوردنی‌ها و نوشیدنی‌ها نیست بلکه ولایت ما اهل بیت است.

نماینده ولی‌فقیه در استان قزوین گفت: امام صادق(ع) با ابوحنیفه پیرو این آیه گفت‌وگو می‌کردند که «فِیهِ آیاتٌ بَینَاتٌ مَقَامُ إِبْرَاهِیمَ ۖ وَمَنْ دَخَلَهُ کانَ آمِنًا ۗ وَلِلَّهِ عَلَی النَّاسِ حِجُّ الْبَیتِ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَیهِ سَبِیلًا ۚ وَمَنْ کفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِی عَنِ الْعَالَمِینَ» امام از ابوحنیفه سؤال کرد پس چرا ابن‌زبیر را در خانه خدا کشتند؟ ابوحنیفه مبهوت ماند و امام فرمود وَمَنْ دَخَلَهُ کانَ آمِنًا به شرطی است که خانه خدا با ولایت ما مدیریت شود وقتی ما نباشیم هر ممکنی رخ خواهد داد. خدا فراتر از آن است که از نعمت خوردن و نوشیدن سؤال کند؛ نعمت برتر، ولایت اهل بیت(ع) است که از آن سؤال خواهید شد.

وی خاطرنشان کرد: نعمت ولایت و حب اهل‌بیت(ع) است که قلب‌ها را به هم نزدیک می‌کند و مؤمنان با هم برادر می‌شوند. کافران چون ریشه ولایت ندارند با هم در خصم و دشمنی‌اند و همواره از معروف بازداشته و به منکر امر می‌کنند. تنها نعمتی که در روز قیامت ارزش سؤال کردن دارد نعمت ولایت است. علامه طباطبایی می‌فرماید به سبب عدم پیروی از ولایت خشم خدا نصیب کافران خواهد شد. خدا همه نعمت‌های دنیایی را به آن‌ها داده اما کفران نعمت کردند و نعمتشان به نغمت تبدیل شد و عذاب آخرت منتظر آن‌هاست.

ارزشمندترین نعمت دنیا

آیت‌الله عابدینی تصریح کرد: در برابر نداشتن نعمت ولایت همه چیز ناچیز است اگر به ظاهر کافران و سرکشان از متاع دنیا سیراب و سرشار هم باشد باز هم خداوند از آن با عنوان متاع قلیل یاد می‌کند چون ارزشمندترین نعمت دنیا دوستی با پیامبر و اهل‌بیت(ع) اوست. ولایت امیرالمؤمنین علی(ع) حکمت کثیر است.

این مفسر قرآن اظهار کرد: امام صادق(ع) خطاب به ابوحنیفه که تصور می‌کرد کاملاً بر کتاب خدا مسلط است فرمود که یک حرف از کتاب خدا و حقیقت و حکمت قرآن به تو نرسیده و آن را فهم نکردی چون ولایت نداری پس اذن ورود به کتاب خدا را نداری. کسی که با باب علم نبی قرابتی ندارد چگونه می‌تواند به حقایق نهفته در کتاب خدا دست پیدا کند.

وی در رابطه با آیه یازدهم سوره مزمل روایتی از امام باقر(ع) نقل کرد و گفت: امام فرموند در برابر خبر خوش که وعده است و وَعید برای عذاب و تأدیب به کار می‌رود، خدا به حساب کسانی که تکذیب‌کننده ولایت امیرالمؤمنین علی(ع) هستند و سنت رسول خدا را تغییر دادند و ناشکری کردند، رسیدگی می‌کند. اما پیروان سنت پیامبر و اهل ولایت در قیامت به فوز عظیم می‌رسند که پیروان ولایت حضرت امیر هستند.

آیت‌الله عابدینی در پایان گفت: امام صادق(ع) می‌فرمایند که آلاءالله، بالاترین نعمتی است که خداوند به بندگان خود عنایت کرده و آن ولایت علی(ع) و اهل بیت اوست. باید با آن‌ها که با رسول‌خدا به جنگ پرداختند و سفارش او در انتخاب وصی را به کناری انداختند صبوری کرد که خداوند پاسخ آن‌ها را به شایستگی خواهد داد.