کد خبر: ۴۲۶۸۸۵۰

تاریخ: ۱۱ اسفند ۱۴۰۳ - ۰۹:۴۰

ماه رمضان با طرح «تدبر در قرآن» ایکنای قزوین همراه باشید

ایکنای قزوین در تلاش است تا در ماه رمضان با انتشار تفسیر برخی از سوره‌های جزء ۳۰ قرآن کریم از سوی زهره مظفری، مربی تدبر در قرآن برای مخاطبان، مسابقه‌ای در پایان این ماه مبارک درباره نکات مطرح شده برگزار و به نفرات برگزیده جوایز نفیسی اهدا کند.

به گزارش ایکنا از قزوین، تدبر از ریشه «دَبَر» به معنای «پشت» است، تدبر نیز به معنای اخذ تدبیر است یعنی اینکه در متن و آیات قرآن کریم تدبیری به کار رفته است، وقتی مخاطب در آن تدبیر و اندیشه کند و آن را به‌دست آورد به این کار تدبر کردن می‌گویند. به عبارتی دیگر در هر آیه تدبیری به‌کار رفته است و اگر بنده در آن اندیشه کند و آن را به دست بیاورد به این عمل او تدبر گفته می‌شود.

در این راستا ایکنای قزوین در تلاش است تا در ماه رمضان با انتشار تفسیر برخی از سوره‌های جزء ۳۰ قرآن کریم از سوی زهره مظفری، مربی تدبر در قرآن برای مخاطبان، مسابقه‌ای در پایان این ماه مبارک درباره نکات مطرح شده برگزار و به نفرات برگزیده جوایز نفیسی اهدا کند.

زهره مظفری، مربی تدبر در قرآن کریم با اشاره به اهمیت تدبر در قرآن به خبرنگار ایکنا گفت: در آیه ۸۲ سوره نساء آمده است «أَفَلاَ يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ»؛ طبق این آیه خداوند متعال از مردم می‌خواهد که در آیات تدبر کنند برای همین منظور در ابتدا باید مفهوم تدبر در قرآن را دریابیم و بدانیم چه تفاوتی با دیگر رشته‌های قرآنی نظیر تفسیر قرآن کریم دارد.

«تدبیر» بر وزن «تفعیل» و به معنای پشت‌ سر هم قرار گرفتن است؛ همان‌طور که می‌دانید قرآن از مجموعه سوره‌ها و هر سوره قرآن از مجموعه آیات تشکیل شده است یعنی هر سوره در ارتباطی منسجم و یکپارچه مجموعه آیاتی را در خود دربردارد که این آیات در یک سوره می‌خواهد مطلبی را به ما منتقل کند، ممکن است که این مطلب در سوره‌ای بزرگ به نام بقره با ۲۸۶ آیه منتقل شود و یا ممکن است مطلب خداوند در سوره‌ای با سه آیه بیان شود.

بنابراین علاوه بر محوریت سوره، پشت سر قرار گرفتن آیات نیز محوریت دارد، برای همین در یک سوره آیه دو با تدبیر خداوند پس از آیه یک می‌آید؛ در ارتباط آیات شاهد انسجام، یکپارچگی، انتقال معنا و مفهوم واحد هستیم که خداوند از انسان به‌عنوان مخاطب آیات انتظار دارد که با تفکر کردن محتوای سوره را دریافت کند.

در نکته دوم باید گفت که هر سوره در یک فضای سخن نازل شده است، این به آن معناست که آیات قرآن به‌دلیل مسائل موجود در جامعه یا افراد نازل شده است، به‌طور مثال سوره فجر به‌دلیل درگیری مردم با دنیا نازل شده است؛ پس از نزول، سوره ما را به سمتی هدایت می‌کند تا مشکل حل شود و اینجاست که جهت هدایتی سوره مورد توجه قرار می‌گیرد.

از تدبر در آیات الهی و تفکری که در ارتباط با انسجام آیات به‌دست می‌آوریم با فضای سخن و جهت هدایتی هر سوره نیز آشنا می‌شویم که هر دو این موضوع را می‌توانیم متوجه شویم و آن را کسب کنیم.