کد خبر: 3854915
تاریخ انتشار: ۱۷ آبان ۱۳۹۸ - ۱۲:۰۶
به مناسبت سالروز وفات حضرت عبدالمطلب؛
گروه معارف ــ مدیر دفتر شورای سیاست‌گذاری ائمه جمعه استان قزوین گفت: حضرت عبدالمطلب را در قریش به نام ابراهیم ثانی می‌شناختند چون ایشان از لحاظ ظاهری مردم را به یاد حضرت ابراهیم (ع) می‌انداختند و یکتاپرست نیز بودند، به همین جهت خواص قریش این لقب را به او داده بودند.

«ابراهیم ثانی» کیست؟

حجت‌الاسلام حسن دهقان نژاد مدیر دفتر شورای سیاست‌گذاری ائمه جمعه استان قزوین در گفت‌وگو با ایکنا از قزوین، اظهار کرد: دو روایت برای وفات جناب عبدالمطلب وجود دارد یک روایت برای دهم ربیع‌الاول و روایت دیگر در 28 جمادی‌الاول است.

وی ادامه داد: حضرت عبدالمطلب به‌عنوان جد پیامبر گرامی اسلام جایگاه ویژه‌ای در میان اعراب آن زمان داشتند و به لحاظ شخصیتی نیز آنچه در تاریخ به یادگار مانده نشان‌دهنده جایگاه ویژه شخصیت ایشان در آن عصر است.

مدیر دفتر شورای سیاست‌گذاری ائمه جمعه استان قزوین خاطرنشان کرد: حضرت عبدالمطلب پرده‌دار کعبه بودند و علاوه بر آن زائران خانه خدا را موردتکریم قرار می‌دادند و در دوره جاهلیت همه متفق‌القول بودند که ایشان به خاطر شخصیت و رفتار کریمانه عهده‌دار این مسئولین باشند.

وی عنوان کرد: حضرت عبدالمطلب را باید از روایت مطرح‌شده از حضرت علی (ع) شناخت؛ حضرت علی (ع) در خصوص شخصیت عبدالمطلب فرمودند «ایشان یکتاپرست و بر آئین اجدادشان ابراهیم بودند، بر بت‌ها سجده نکردند و به‌طرف خانه خدا سجده می‌کردند».

حجت‌الاسلام دهقان نژاد بیان کرد: در کتاب تاریخ بیهقی جلد دوم صفحه 11 در مورد شخصیت حضرت عبدالمطلب آمده است: عبدالمطلب را در قریش به نام ابراهیم ثانی می‌شناختند چون ایشان ازلحاظ ظاهری مردم را به یاد حضرت ابراهیم (ع) می‌انداختند و یکتاپرست نیز بودند، به همین جهت خواص قریش این لقب را به او داده بودند.

وی تصریح کرد: در جلد 15 بحارالانوار اشاره شده است که ابراهیم غفاری از حضرت محمد (ص) نقل کرده که من و علی از یک نفر خلق شده‌ایم و خدا ما را در صلب‌ها و رحم‌های پاک انتقال داده و این ادامه داشته تا اینکه به عبدالمطلب می‌رسد تا نور نبوت در عبدالمطلب و نور ولایت در ابوطالب ظاهر شد، این شخصیت پاکی و این طهارت را داشته است که وجود پیامبر (ص) به ایشان منتسب شود.

مدیر دفتر شورای سیاست‌گذاری ائمه جمعه استان قزوین تشریح کرد: آنچه از گذشتگان نقل‌شده این است که در سالی که سپاهیان ابرهه قصد تخریب خانه خدا را داشتند در راه شترهای عبدالمطلب را مصادره می‌کنند، ایشان نزد پادشاه ابرهه می‌روند و می‌گویند که شترهای من را بازگردانید، ابرهه با تندی می‌گوید که چرا نمی‌گویی که بازنگردم و خانه کعبه را خراب نکنم که عبدالمطلب در جواب پادشاه ابرهه می‌گوید که برای این خانه خدایی وجود دارد که آن را حفظ می‌کند و من نیز موکل شترهای خود هستم؛ این جمله به لحاظ اعتقادی نشانگر اعتقاد قلبی حضرت عبدالمطلب به خداوند متعال است.

وی اضافه کرد: در تاریخ نقل‌شده است که ابرهه بعدازاین سخن عبدالمطلب مبهوت شخصیت ایشان می‌شود و می‌گوید اگر ایشان از من می‌خواست که برگردم بازمی‌گشتم.

حجت‌الاسلام دهقان نژاد خاطرنشان کرد: حضرت عبدالمطلب در آخرین لحظات عمر خود فرزندش ابوطالب را فرامی‌خوانند و تعهدی از وی می‌گیرند تا بعد از مرگ از حضرت محمد (ص) مراقبت جدی داشته باشد، ابوطالب از ایشان می‌پرسد چرا؟ عبدالمطلب در پاسخ می‌گوید که محمد (ص) شخص عادی نیست و سرور و بزرگ قوم عرب خواهد شد.

مدیر دفتر شورای سیاست‌گذاری ائمه جمعه استان قزوین در پایان جمع‌بندی کرد: همه این‌ها نشانگر این است که این شخصیت بزرگوار چهره محبوب، مردمی، مهمان‌نواز، کریم و یک چهره موحد و یکتاپرست بودند.

انتهای پیام
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی: